Advertisements
Take a fresh look at your lifestyle.

Pse u bë vështirë të jetohet shqip ?

Nga Fahri Xharra


Kur filloi rindërtimi i Kosovës, filloi edhe koha e matrapazëve tanë dhe e disave ndërkombëtarë, filloi nuhatja se duhet bërë diçka speciale për Kosovë. I huaji të vrojton, të analizon dhe të peshon. Të peshon se sa i rëndë je në vendin tënd. ”Matjet” iu treguan se ne jemi të lehtë. Jemi të lehtë aq sa për ne nuk iu duhet një matematikë e lartë për të arritur qëllimet e tyre. Matrapazët tanë e filluan prurjen e çdo gjëje të re të bërë special për Kosovë, duke filluar nga hekuri radioaktiv për ndërtim, tullat radioaktive e deri te mishi i dalë afati dhe çdo gjëje të tillë ushqimore, barërave të dala afati të ripaketuara.

”Mos u kreno me pasurinë që ke sot, sepse nesër mund të bëhesh lypsar! Mos u kreno me pasurinë tënde sot, sepse edhe ti vetë e di se nuk e ke fituar me djersë, nuk e meriton, është djersë e huaja, e popullit! Mos e largo nga mendja se shpejt mund të vijë çasti kur ti duhesh të dalësh para gjyqit të popullit, dhe me drejtësi, publikisht, ti duhet t’ia kthesh shtetit (popullit) atë pasuri që e ke sot, sepse, mos shpreso se populli është aq budalla e s’e di se asgjë s’pikon nga qielli! Beso njëherë në jetën tënde: Dikush jep e punon,  dikush ha e pi e rri e kurrë s’punon, s’prodhon, s’mbjell, s’korr, dhe hop bie në gjumë fukara, dhe zgjohet miliarder! (R.G)
Me jetuar shqip?  Ata (Evropa) na vrojtojnë. Lënia e Kosovës jashtë standardeve që janë përcaktuar për të tjerët nuk është e rastit. Ajo është shumë e mirëstudiuar dhe e analizuar, përkundër asaj që edhe na duhet të jemi pjesë e familjes evropiane, na duhet ta bëjmë veten për Evropë, ta sajojmë Kosovën tonë evropiane para se të hyjmë në Evropë. Rrugë tjetër nuk ka.

Neve na kanë njohur, dhe tani edhe më tepër na njohin aq imtësisht që nga bjeshkët e lëndinat gjer te qytetet e fshatrat më të humbura, i njohin ngjarjet tona, prirjet tona, rrymat e klanet tona politike e mafioze, prirjet tona fetare, dyert e mëdha dhe grindjet në mes tyre. Një popull, për ta dashur apo urrejtur, duhet pasur njohuri të përkryer për të. E këtë Evropa e ka për ne.
“S’është tragjedi të vdesësh, e tmerrshme është të jetosh me marre”- thotë Rizai.
Po na shfaqen aleatët shumë të fortë, të cilët e duan Kosovën sa më pak evropiane. Duhet ta dimë se me qasjen tonë joevropiane ndaj krimit të organizuar, nipërimit (nepotizmit),lehtësimit në qasje, paprekshmërisë së individëve, korrupsionit, animit kah lindja, Kosova do të jetë përherë e më e dobët dhe më e padashur për Evropën. Evropa është duke na thënë diçka që ne nuk po e kuptojmë apo nuk duam ta kuptojmë. Por ajo s’po na e thotë troç.

Një teori e përgatitur speciale për Kosovë që të thahet me pendim  loti i atyre që e derdhën për ne. Një terren i përgatitur për të qenë të urrejtur, dhe për pendimin e asaj ku “ Instikti i së mirës i mblodhi të gjithë rreth një populli të pambrojtur, çdo gjë u bë Special për Kosovë. Edhe vaji i fëmijës kanadez, atij japonez, evropian e amerikan, si dhimbje për vuajtjet e moshatarëve të tyre në Kosovë, i mbushi sytë me lot të prindërve të tyre, të gjithë me një dëshirë: Të bëjmë diçka speciale dhe u bë speciale për Kosovë”.
Me punën e veprimet tona të deritanishme do të përfundojmë-si e thotë një dashamirës i kombit-as të mundur e as fitimtarë.

Është vështirë me jetuar shqip? “Nuk ka ligj më të fortë se ligji i popullit. Nuk ka shtet pa popull. Populli sheh. Populli dëgjon. Populli duron. Populli veneron. Populli njeh secilin prej nesh. Kush mund të dëshmojë para Zotit o para botës se populli s’i njeh kush janë kriminelët, kush janë çlirimtarët? Kush janë atdhetarët, kush janë hileqarët? Kush janë shpifësit, shkelësit e bukës, të moralit, të gjakut të dëshmorëve?
Derisa Ajnshtajni thoshte se “e ardhmja e një kombi është e lidhur ngushtë nga edukimi që e merr rinia”, ne po e fatkeqësojmë ardhmërinë tonë duke nxjerrë në dritë fëmijë të parapërcaktuar për të qenë skllevër të kafazit të tyre mendor. Prapë jo, nuk e thashë atë që doja ta them.
Shpëlarja e trurit ka qenë pjesë e botës së civilizuar. Gjithmonë ishin dhe ekzistonin ”opiumet për masën e gjerë”. Njerëzit po duan të punojnë pak e më pak e në të njëjtën kohë janë kërkuar shumë e më shumë para. Prindërit po u besojnë që ata merrnin vetë vendime për jetën e tyre. Mësuesit shpjegojnë sa për të shpjeguar. Studentët luftojnë për diploma më shumë sesa për mësim. Dhe fatkeqësisht nuk keni nevojë të brengoseni, sepse jeni të shpëlarë nga truri.

Shpëlarja e trurit ka ekzistuar me mijëra vjet edhe para nesh, por termi ”shpëlarje e trurit” si i tillë u ngurtësua rreth viteve ’50. Na është gjithashtu e njohur si riedukim, kontroll i të menduarit, propagandë dhe konvertim. Truri i njeriut është i paragatuar që të pranojë kontrollin e jashtëm. Vrojtoni fëmijët! Shikoni, nëse themi diçka, bashkëbiseduesi rebelohet. Vetëm me anën e sistemit të udhëzimeve dhe dënimeve mësohen fëmijët ”të mësohen” dhe ”të sillen si duhet”. Sikur mos të kishte shpëlarje të trurit, ne do të dilnim lakuriq në rrugë, të lëshonim zëra të çuditshëm, do t’i linim dyert hapur apo do të bëheshim të padurueshëm në publik. Ja pra se si punon shpëlarja e trurit. Programimit mendor i duhen elemente themelore.
Jeto shqip! “E, populli im, interesant, sot, ende beson, i beson besës, por ende populli im i beson edhe të pabesit, shtiesit, mashtruesit, lakmuesit të pushtetit e të partisë së tij mbushur me proletarë, duke harruar, populli im, se bilmezët, mashtruesit, të pangopurit,  syleshët, sikur e kanë korruptuar edhe Natyrën: sepse, u lindën njerëz, u bënë ujqër! Këta tellallë të së keqes, të ligështisë, këta fabrikues të vëllavrasjeve, të urrejtjes, të mërisë, të marrës, së paku në emër Zotit, që i fali soj prej njeriu, le të pranojnë, le t’i ulin së paku kryet deri ndërmjet këmbëve të tyre e të besojnë tashmë: S’është fare tragjike të vdesësh, jo, jo, por është tepër e tmerrshme të jetosh me marre!”

Po e përfundoj me thënien e Riza Greiqevçit: “Mik, siç po shihet e dihet, unë dhe ti jemi larg-larg nga njëri-tjetri. Jo me male e me bjeshkë, por jemi larg njëri-tjetrit krejt me diçka tjetër, e unë do të thosha, për çikërrima: Sepse, unë nuk dua të përçaj e të ndaj, të shaj e të mbush askënd me vaje, të shpallem mashtrues i vetvetes, nuk dua për të gjallë të cokat derë me derë me thesin e lypësisë mbi shpinë, duke bërtitur me zërin e lypsarit të Migjenit: “Ma jep një votë, zotni, pashë Perëndi, po me duhet me e nda në dy pjesë vendin dhe popullin tim, me përmbysur sofrën e bukës, vëllazërinë, miq e Perëndi të derisotëm! Me i përmbysur malet. Me shembur besën, adetet, zakonet e species të të parëve dardanë. Unë s’e ndaj, s’e përçaj askënd, as me sofër as me fe, as me pasuri, as me shtet o pushtet. Haj, medet, haj, ç’po ndodh me ty, o miku im! Unë them: Keq, tepër keq. Po pse e bëre veten aq burrë i ligështuar, burrë me huje e  huqe, me dalë nga vetja jote dhe mos me i ngja as hijes tënde…”

Loading...
Advertisements

Comments are closed.

%d bloggers like this:

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close