NDALIMI I ORËS *Poezi

Loading...
Shkelzen Halimi

Ta hapim portën e odës së vetmisë
Dhe që andej le të fluturojnë lutjet
Ditët e gjata të pagjumësisë
Frymëmarrjet e rënda
Plagët e shpirtit

Pastaj ta marrim vetminë dhe ta çojmë pranë bregut
Le ta rrahin erërat e forta, valët e detit
T’ia hedhim lëkurën e mallëngjimit
Ndoshta do ta ngrohin kujtimet
E ndrydhura midis rafteve të librave
Që flasin për heshtjen, netët pa dritë
Për ulërimën e ujkut
Korbin e Edgar Allan PO-es

Dhe kur t’i gëlqerosim muret
Dhe kur ta ndalim orën
Në shtrat do ta lëshojmë trupin
Dhe do ta mbyllim portën
Dhe do të lutemi që ta gjejmë
Pikën e fundit
Në pafundësinë e vetmisë

Loading...
Advertisements

Comments are closed.

%d bloggers like this:

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close