Advertisements

SOLISTITIUM DIMËROR *Poezi

Veshur në
fustanellë të bardhë
qëndis n’kristale fluturuese 
dita ecën shpejt, natën
idetë mbanë mbi supe.

fërshëllen
n’errësirë t’ pa fund
përkëdhel derë e pullaze
n’agim djersët ngrirë lumë
qirinjë mbi dritare.

E derisa rrezet harbohen
përreth, kur zbresin
në Aurorë Jugore
Veriori rri pezull n’rreth
n’ jelek të trashë veshur
si lejlek pa sqep.

©Gjyle-julie krasniqi

Loading...
Advertisements

Comments are closed.

%d bloggers like this:

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close