Advertisements

Një vdekje e çuditshme

Një ditë para se ta humbte vetëdijen, ajo më tha: nëse vdes, mos më varrosni pa qenë prezent (Kostan)DINI dhe (Dorun)TINA. I thash se do ta mbaj fjalën. Të nesërmen mora lajmin e keq: ajo humbi vetëdijen. Po të njëjtën ditë mori një mot i lig, me borë e acar të trishtueshëm. Mora Dinin në telefon dhe ia tregova lajmin e rëndë. Do të vij, ndonëse të gjitha rrugët janë të pakalueshme, tha ai. Gjallë a vdekur do të jemi aty, bashkë me Tinën.

Po e mbajmë në jetë, më tha mjeku kujdestar, por sa do të zgjasë kjo gjendje nuk e di.
Pas shtatë ditë udhëtimi, të rraskapitur sa s’ mund të përshkruhet, Dini dhe Tina mbërritën në shtëpi. Pikë gjaku s’ kishte mbetur në fytyrat e tyre. As folën e as futën gjë në gojë. Lajmet edhe më tej njoftonin për rrugët e pakalueshme.

Si arritët deri këtu, i pyeta rrugës drejt klinikës. Nuk mora përgjigje.
Bashkë me mjekun u futëm në dhomën e vogël. Pashë se Tinës i rrëshqiti në faqe një pikë loti, kurse Dini ia përkëdheli ballin. Ata dolën, ndërkaq unë mbeta me mjekun.
Gjendja e saj nuk premton shumë, më tha ai.

Mendova se Dini e Tina po më pritnin jashtë, por nuk ishin. Pastaj shkova në shtëpi, i bindur se do t’i takoj aty. Nuk i gjeta. Nuk erdhën as në mbrëmje, as të nesërmen kur në mesditë mjeku më njoftoi se jeta e saj ishte shuar. E varrosëm, por mendjen e kisha te zhdukja e papritur e Dinit dhe Tinës. Çuditërisht askush nga të pranishmit, ndonëse të gjithë i kishin parë, nuk e zunë në gojë mungesën e tyre. Diçka kishte ndodhur, por ja që s’ mundesha ta gjej fillin.

Në mbrëmjen e të njëjtës ditë, pak para mesit të natës, cingëroi telefoni. Dëgjova zërin e Dinit. Po dëneste. Ishte e pamundur të vijmë, më tha ai dhe e uli receptorin.
Kurrë më nuk u paraqitën, as Dini e as Tina. I kam kërkuar gjithandej. U zhdukën pa lënë gjurmë.

Ishte një vdekje e çuditshme, më tha mjeku ditën kur ma kumtoi lajmin e kobshme. Pak para se gjithçka të merrte fund, ajo i kishte thënë mjekut: po shkoj me Dinin dhe Tinën. I kishte mbyllur sytë, duke buzëqeshur…
Nuk e di…ndoshta kishin qenë aty…nuk e di…

/Shkelzen Halimi

 

Loading...
Advertisements

Comments are closed.

%d bloggers like this:

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close