PLAGË QË PRORE KULLOJNË *Poezi

SIMBOLIKA E DHEMBJES

Brahim Avdyli

1.

Edhe njëzet vite
pas luftës
bëhet një tjetër përpjekje,

erërat e vjetra
të vdekjes
i ngjallin demonët,

djemt e nipat
e atyre që na kanë vrarë

tani më
me duart e përgjakura
shetisin
gjakut të lirisë

e të rritës sonë!

2.

Shfrytëzojnë rastin
deri në shkatërrim,

dreç me bishta të jemi
e jo më shumë,

prandaj
në kohë të paqes
prapë sulet
gjenocidi serb

të shpërthejë
mbi foshnjat e lidhura
në djepa tmeri!…

3.

Hijenat e gjakut
sillen pas luftës
njëzet vite pa pushim

e njëjta trajtë
të zhdukjes sonë
mbi doçkat tona

pa u ndalur
e sillte rrotën e madhe
me qindra gënjeshtra,

për të bluar qetas
në mullirin e padrejtësive
qenien tonë

dhe mjerimin e pa fund!

4.

A jemi përherë
viktimat
e shfrimeve satanike
që kalojnë
nëpër vdekjen tonë,

apo hije të tmerrshme
nëpër errësirë,

vetë nuk u besojmë
syve të toptisur,

bota, çka është bota
ka dalur jashtë vetes

e kënaqet
deri në shkatërrim!

5.

Tanimë duhet
të ndjejë ketë dhembje
prej fillimit
e deri në mbarim,

simbolikisht
i kanë marrë prej nesh
fjalët e urta
gjenezën
e gjuhën…

ne ishim e jemi
përherë dhënës
e asnjëherë
marrësit e tyre!

6.

Nuk do aq mend
të kalkulohet e vërteta,

simbolika e dhembjeve
ka vijuar përherë
me alfabetin e fjalëve
nga Dardania!…

7.

Evropa e vërtetë
copat e shfryerjes
duhet t`i nxjerrë,

gënjeshtrat
e gjenocidin
e fashizoidëve serbë
duhet ta ndalë,

përndryshe
kryedemoni
do të pikasë
me paudhësinë nga arabia
deri në Evropë!…

8.

Kësisojit
sindroma e vdekjes
nuk është mbyllur
katrahureve të dhembjes,

kemi qenë të parët
në botën e dalldisur
përtej shekujve

e të fundit kemi mbetur
me zemrën e djegur
nëpër duar,

e vetmja simbolikë
për gjenezën e popujve-

përpiqemi
që ta mësojmë
urtësisht
si duket jeta
me dashurinë!…

9.

Athua,
kush ua dha atyre
këtë tmerr jete
mbi filizat tona,

alfabetin e mohuar
të dhembjeve tona
kush ua kthen,

simbolikisht
përherë ka rrjedhur
nëpër lotët tanë

gjaku i lirisë!…

HIJENAT E GJAKUT

1.

Gjenocidet janë
kur ikë
me kokë në duar

për një frymëmarrje të lirë
nëpër katrahurat e vdekjes,

edhe atëherë
kur detyrohesh
të braktisish
me ëndërrat tuaja
Atë Dhé

jashtë rrethanave të jetës
e lotët
që të rrjedhin!

2.

Hijenat të prekin kudo
rrënjët t`i nxjerrin prej tokës

blerimin prej degëve
ta krasisin
pa gjurmë
pos shkatërimit…

Nga padushkmëria
i zgjasin duart e përgjakura
me paraardhësit
e pasardhësit
drejtë stinëve të gjurmuara,

doçkat tuaja nuk mund të jetojnë
me dhembjen e rritur
kudo

edhe në të kaluarën
pa të ardhme…

Hijenat e duan gjakun,
dalshin menq,

e fluturimet vazhdojnë
nga trungu i atdheut-

zogj që ikin
pa fund-

zogj të dhembjes sonë!…

3.

Të largohemi prej vetes
plas durimi i jonë,

gjenocidet rriten me shifra
vdes
apo zhdukesh,

aty ku kemi lindur
është djepi i rritës suaj
nëpër kohë-

nuk mund ta zhdukin
kujtimin e tij,

hijenat
plasin prej durimit tuaj!…

GJENOCIDET

1.

Fjala sillet
nëpër gjakun e derdhur
pa faj

të dobët jemi
fëmijët, gratë e pleqtë
e dhembja e jonë
pa kufi!…

2.

Genet
janë të parat
e Cidi rrjedhë
drejt shkatërrimit-

cili është ai që e mohon
origjinën e vet,

të paturpshmit e menqur
na mësojnë
vetes
t`ia hapim varrin

e paturpësisht
qesh me ne
para botës,

i përkund djepat tanë
me fëmijët e prerë
e të vrarë,

derisa
dhembja e jonë
ngrihet
në kupë të qiellit!…

3.

Gjenocidet i kanë
njëmijë forma
mbi ne,

e asnjëra nuk e ndalë
nuk e dënon-
paraqitjen e shfarosjes!…

FILIZAT E TRETURA

1.

Dridhen
pa shpresë
filizat e tretura
pa njerëzit që i donin

gjithmonë me frigë
e sytë e shterrur
në kokrra loti

mbështjellë prej tmerri!…

2.

Nuk e di
nëse i ka humbur njerëzit
apo vetë ka humbur
nëpër kohë,

qanë pa u ndalur
frigohet
se do ti humbë
të shtrenjtit
në plagë të shpirtit,

edhe fëmijët e fëmijve të mi
ndodhen
në plasa të zemrës!…

3.

Prindërit nuk janë më
sepse ua ka ngrënë
koha me dhelpëri,

asgjë nuk dinë nga jeta
pos lotëve,

Hija e jote
o Zot i Madh
Zemërbadhë
shkatërrimin e jetës
do ta ndalë,

e filizat tona
të dashurisë

janë në Besën tënde!…

PLAGË QË KULLON

Nëpër trupin tonë
plagët e vjetra
kullojnë gjak

e jeta hargjohet
pak nga pak
ikë nga vetja
thua se do të mbyllen plagët,

kullojnë jetë të vdekur
e vdekje në jetë…

askund nuk pushojnë
të rrjedhin
pa ndërprerë
ngjyrën e jetës…

Gjenocidet
janë prore
trandjet tona!

Comments are closed.

%d bloggers like this:

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close