Thënie të urta nga Franz Kafka

Franz Kafka (1883 – 1924) është një nga prozatorët më të fuqishëm të shekullit të XX, vepra e të cilit vazhdon të ketë ndikim edhe sot e kësaj dite në botën letrare

Ai lindi në Pragë në një familje tregtare hebreje që i përkiste shtresës së lartë gjermanishtfolëse të këtij qyteti në periudhën e monarkisë austro – hungareze. Pas studimesh juridike, u punësua në një shoqëri sigurimesh, ku qëndroi deri pak vite para vdekjes kur i shpërtheu sëmundja e turbekulozit. Sa ishte gjallë botoi vetëm tri vëllime me tregime dhe proza të tjera të shkurtra të shpërndara në shtypin e kohës.

Rrallëherë i kënaqur me ato që shkruante, pjesën më të madhe të krijimeve i ndërpriste ose i shihte si të papërfunduara. Shumicën e dorëshkrimeve, ku përfshiheshin veç tregimeve të shumta tri romanet e papërfundura: “I humburi”, “Procesi” dhe “Kështjella”, bashkë me ditarët etj. ia la amanet që t’i digjte mikut të tij shkrimtar, Maks Brodit. Por, Brodi nuk e respektoi këtë dëshirë: në disa botime, prej vitit 1925 e në vazhdim, ai i dha botës të plotë shkrimtarin që magjepsi lexuesin edhe në ditët tona e që ndikoi zhvillimin e letërsisë botërore si asnjë tjetër autor i shekullit të XX-të.

Për lexuesit e Ekonomia Online, ne kemi përmbledhur disa nga thëniet e tij të mençura:

Ai që s’di të gënjejë, mendon se të gjithë thonë të vërtetën.

Një libër duhet të jetë një kazmë që të çajë detin e ngrirë brenda nesh.

Shenja e parë e të kuptuarit shfaqet me dëshirën për të vdekur.

Njeriu i torturuar nga djajtë vetjak hakmerret marrëzisht ndaj të tjerëve.

Unë e dua, por nuk mund t’i flas. Kujdesem gjithmonë që të mos e takoj.

Pyetjet që nuk marrin përgjigje që në lindje, nuk do të marrin përgjigje kurrë.

Prindërit që presin mirënjohje nga të bijtë janë si fajdexhinjtë që rrezikojnë qëllimisht paratë e tyre në mënyrë që të arkëtojnë interesat.

Historia e njerëzimit është një çast mes dy hapave të një shtegtari.

Frika ime është esenca ime dhe ndoshta pjesa ime më e mirë.

Është e vështirë të thuhet e vërteta, sepse përnjëmend ekziston vetëm një e tillë, por ajo është e gjallë dhe zotëron gjithashtu një fytyrë të gjallë e të paqëndrueshme.

E keqja e njeh të mirën, por e mira nuk e njeh të keqen.

Nuk mund të jetë kurrë e vogël dhurata që jepet me dashuri.

Dashuria nuk është problemi, si nuk është problemi makina: problemet i kanë shoferi, pasagjerët dhe rruga.

Comments are closed.

%d bloggers like this:

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close