Obeniku,aty ku gjindet vendi i quajtur “Kisha e shkive”

Nga Urim Shabani

Obeniku vendlindja e babajt,gjyshit,stërgjyshit…

Aty gjindet vendi i quajtur « KISHA E SHKIVE »pranë lumit të thatë,sot nuk egziston më sepse në kohën e Jugosllavis të mallkuar rrezhimi komunist dha urdhrin që të zhduket çdo shenjë prej saj!Pse?Kush e bëri?Çishte frika e « pushtetit »?

Pra vet fakti që kjo kishë i takonte popullatës autoktone shqiptare e cila gjindet në disa qindra metro më poshtë se kalaja,nga gurat të kalas jan ndërtuar gjysmat e shtëpive të fshatit sot 😕) i pengonte pushtetit si provë për prejardhjen e popullatës dhe morën vendimin që « zotrri» JOSIF si shitës në shitoren e shtetit në mes të fshatit Obenik ku kishte edhe byfe si vend ku mblidheshin burat e fshatit në mbrëmje për të kaluar disa momente bashkë,bën të pyesim vetveten pse ky individ pati aq liri që ta rënoj kishën shqiptare dhe ti rrafshoj varet që ishin e më të vjetra se vet kisha ku stili i tyre ishte i njëjt si në kohën të Ilirëve ,ku vari kishte tre gura duke krijuar një sarkofag(njëjt si varet ilire në Manastir),gurrat po thojnë se 99% u ngritën me kamiona dhe u hodhën në vend të pa ditur,gurat kishin shenja jo krishtere por pagane sipas rrëfimeve të familjes sime,kishte dhe një statuë e gjetur në vare në formën e perëndisë Hera(ERA-si perëndi e reve dhe erës,ajrit bashkëshorte e ZEUSIT,nëna e Parisit) në bifen e fshatit të cilën punonjës të « shtetit » e morën dhe u zhduk në natyrë.

Josifi kishte edhe post interesant në fshat,shitës,vend ku mundet të dish ç’ndodh në fshat duke u bër i dashur dhe i respektuar nga fshatarët si « njeri i mir,JOSIFI !!! ».A mos JOSIFI « i dashur » ishte punonjës i UDBA-së(ja u lë ta mendoni vet…),?Ai e përvetsoj vendin dhe e përpunonte tokën për ta mbjellur me drith si e si për tu zhdukur çdo shenjë.Pyetja?Pse su alarmuan fshatarët?Sepse si pas edukatës muslimane që jepnjin oxhat ardhacakë në fshat,ç’do gjë që sësh muslimane ësht haram edhe jo shqiptare,çfar mallkim,çfar humbje e tmershme që kemi pasuar,a po jo?Shumica e fshatarëve imigruan në Turqi viteve ‘50,’60,’70,më vonë në shtetet europjane,Amerikë,Australi në kërkim të një jetë më të mirë pa shtypje dhe të drejta për edukim,punë,drejtësi pra thjesht të ndjehesh njeri me identitet.
Ja pse ato që mbetën ishin të mbajtur me shtypje dhe frikë të flasin,shkollim në gjuhën amtare jo më shum se 4 vjet,etj etj.
Një histori e dhimshme si në gjitha trojat SHQIPËTARE.

/proinformacion.com/

 

Comments are closed.

%d bloggers like this:

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close