Gruaja e parë që bëri xhiron e botës me një motor BMW.

E vodhën, u sëmurë, u dobësua, u plagos, u bllokua në kufi. Udhëtimi magjepsës i gruas së parë që bëri xhiron e botës me një motor BMW. Në 24 vitet e saj, anglezja Elspeth Beard filloi për xhiron e botës. Me motorin e saj, pa celular, pa GPS, pa internet. Brenda tre viteve përshkoi Europën, Amerikën, Azinë dhe Oqeaninë. Elspeth mësoi të ngiste motorin në të 16-at e saj. Disa vite më vonë bleu një motorçikletë dhe vendosi të ndiqte “thirrjen e rrugës së hapur”. Udhëtimet e saj të para ishin në Skoci, Irlandë dhe Korsikë. Brenda dy viteve udhëtoi mijëra milje por ëndrra e saj e madhe ishte të bënte xhiron e botës. Pak ishin raste kur duhej të çonte motorin në servis.

Shumicën e defekteve të vogla i riparonten vetë. Më 1982, studentja e arkitekturës, pasi sapo kishte mbaruar tre nga shtatë vitet e saj të studimit dhe pasi kishte kursyer para duke punuar në një bar, hipi mbi BMW e vitit 1974 dhe u nis në udhëtimin e gjatë. Në fakt, dërgoi motoçikletën e saj me anije në Nju Jork dhe prej andej shkoi në Kanada, Meksikë dhe Los Angeles. Më pas shkoi në Sidnej, ku qëndroi për disa muaj duke punuar si arkitekte, ndërsa qëndronte në një garazh i cili e ndihmoi të kursente para dhe të kursente para për të riparuar defekte të vogla në motoçikletën e saj. Gjatë turneut në Australi pati një aksident të rëndë dhe iu desh të qëndronte në spital për dy javë. Nga Perth ngarkoi motorin në një anije në Singapor dhe ndërsa BMW po udhëtonte, Elspeth eksploronte Indonezinë. Kishte aventura të ndryshme në Singapor. I vodhën pasaportën, vizat e udhëtimit dhe dokumentet e tjera të nevojshme për udhëtimin e saj. U deshën 6 javë për t’i zëvendësuar ata para se të nisej për në Tajlandë, ku pati një tjetër aksident të rëndë. Një qen u hodh në rrotat e saj. Motori, pasi e goditi, u gozhdua në pemën në oborrin e një shtëpie. Qeni u vra dhe Elspeth u plagos. Qëndroi në shtëpinë e familjes për dy javë, ku kishte “zbritur” me motor. “Askush nuk fliste gjuhën e njëri-tjetrit dhe kuptoheshim me gjeste”, kujton Elspeth, e cila mbeti e befasuar kur pa që mbetjet e qenit që kishte goditur në kuzhinë dhe pyeti nëse i kishin dhënë të hajë gjysmën tjetër. “Kjo është arsyeja pse u kujdesën për mua aq shumë, u kisha siguruar ushqim për dy javë”, kujton duke qeshur. Në Indi e vizituan prindërit e saj që kishte dy vite pa i parë. U tronditën kur panë se sa ishte dobësuar. Sidoqoftë, Elspeth do të dobësohej më shumë pasi vuante nga hepatiti dhe dizenteria.

Në Kathmandu u takua me një holandez me të cilin u kthye në Europë, por më herët bëri një udhëtim në Himalajet dhe hulumtoi pjesën tjetër të Indisë më vete, gjithnjë me motorin e saj. Por largimi nga vendi rezultoi të ishte një makth. Ishte viti 1984 dhe sapo kishin vrarë Indira Gandhin dhe në Indi mbizotëronin trazira. Provinca e Punjabit, e vetmja rrugë tokësore në veriperëndim, u vulos dhe kërkohej leje e veçantë hyrjeje ose daljeje. Elspeth, së bashku me perëndimorët e tjerë, u vonuan nga autoritetet për disa javë, duke u përpjekur të marrin licencën. E zhgënjyer, falsifikoi një leje dhe duke pasur parasysh që deri atëherë nuk ekzistonte dokumenti zyrtar, rojet kufitare nuk e dinin se si duhet të ishte një leje normale. E lanë të kalojë … Kështu arriti të largohej nga vendi, Elspeth përshkoi rrugë nëpër rrugë të pashtruara pothuajse të gjithë Pakistanin ndërsa kalimi në Iran ishte i vështirë pasi shëndeti i saj ishte keqësuar. Gjithashtu kishte probleme me motorin e saj dhe nuk kishte para në kuletë. Përfundimisht, arriti me hollandezin të hynin në Turqi disa orë para se të skadonte viza e tyre. Në Turqinë lindore, Elspeth dhe bashkëudhëtari i saj qëndruan për një kohë të gjatë për t’u rimëkëmbur. Një tregues i situatës që gjendej është se kur u largua nga Anglia ishte 65 kg dhe arriti në Turqi kishte arritur 41. Sapo u ndje më mirë u kthye në Europë përmes Greqisë. Kur mbërriti në Angli kishte mbuluar 48,000 milje. Pas arritjes së saj, mbaroi studimet për arkitekturë dhe bleu një ujësjellës viktorian të braktisur 40 metra të gjatë të ndërtuar në 1898. Brenda pesë vitesh, e rinovoi dhe e shndërroi në shtëpi. U nderua për veprën e saj dhe puna e saj u shfaq në programe të shumta televizive dhe revista. Elspeth ende punon si arkitekte dhe, natyrisht, i adhuron motorat./ K.E

Comments are closed.

%d bloggers like this:

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close