RRESHKA E TRISHTË E JETËS

Brahim AVDYLI:

TË ISHTE KJO HYRJA

1.

Urdhëroni
nëpër vargjet e mia,

hyni dy a tri herë
nëpër rrugëtimat
e kërshërisë,

se mua
nuk më kujtohet
ku e kam vendosur
mësheftas çelësin
e rrugëtimeve!…

2.

Të ishte kjo dera
për të hyrë
nëpër vargje

nuk e di
ku do të më kishit gjetur

nëse do të isha
në hapësirat e këngëve
përjetësisë së pushimit,

a do të kisha shtruar
për të marrë frymë
në metaforat e fjalëve

apo në pikëpyetjet
edhe të ironisë…

3.

Jam zënë ngusht
në theqafjet
e këngëtimit

e në pikëquditëset
e befta
mjaft të rralla
të enigmave…

FJALËT E PATHËNA

1.

A janë
mjegulla në sy
frymëmarrja e pëlcitur

zonjat e dalldisura
apo hiçgjëja që vetvritet,

a janë hije të befta
në çdo moment
që të ndjekin pa i ndjerë
pas kurrizit…

2.

Mendja ikë
në largësitë e pamatura
derisa lehtas
të prekin mbi supe,

më kalon përskaj
e Bukura e Dheut
e cila
moti më ka munguar
me flokët e gjata
të kohës,

zhduket
fare pa më vërejtur
me stepjet e këngëve
apo të vajit

buzëve të përceptimit…

3.

Çudi,
fjalët e pathëna
tresin në hapësirë

shkrihen e tretin
në lumin e rritur të viteve
nëpër furtunat e jetës,

e ndoshta
të vjen keq e të dhimbsen
motivet e përmbytura

të duket
se i ngrisin kokat
qajnë pa ndarë

derisa valët i përfshijnë!…

PARAFJALA

1.

Do ta gjëni
nëpër vargjet e pakëputura
epokën tuaj

e nuk e kanë përjetuar
paraprakisht të gjithë
siç është
e siç duhet të jetë.

2.

Asgjë
nuk më premton
të merrem vetëm
me të kaluarën tuaj

apo njëqindmijë
pyetjet e përgjegjet
që mund të parashtrohen.

3.

Brenda këtyre
kopertinave
parashtrohet jeta

mendoj
se fragmentet e mendimeve
i përpinë dhembja.

4.

Heshtja nuk i myll
ato më kryelartat

përpëlitem në vetvehte
të shpërthejnë
membranat e çelikta

mbi lëvozhgat e zemrës
së përlotur.

5.

Luftë e pa fund
në tërë qenien tonë
të krijimit
e përlindjes

është zingjiri i kohës!…

6.

E Thëna jam
e le të pëshpërisin A Thina
Shqipet tona
në dy botërat,

prej trurit të kohës
e zemrën e madhe
të periudhave

e krijoj të tërën
me mendimet
që flasin!…

6.

E di se lirika
këndohet
edhe përmes ditëve
dhe vendeve

bredhë midis fjalëve tuaja
e ndalem
nëpër enigmat e mija.

7.

Ju këkone
midis rreshtave
pikëpyetjen apo pikëquditjen
e jetës suaj

që nuk shtrohen
në të thënat
e fatit apo pafatit.

8.

Nëse nuk i gjëni
midis këtyre fletëve

shikoni
durueshëm
edhe veprat e tjera

e do të gjëni aty
shpërfilljen
e skenave

dhe pasqyrën
e viteve!

9.

Atëherë
lirohuni nga dhembjet
e mbledhura
në grusht të fjalëve,

dilni jashtë
nga kopertinat e viteve,

uluni lirshëm
këmbëkryq
përballë Diellit

e do të vi ngadalë
edhe unë
nëpër hapësirë!

FJALORËT E DHUNSHËM TË LUBISË

1.

E shikoj liqenin
përtej vizioneve të mia
humb mbi valët e dhembjes përtej vetes

pranverë më nuk kam
se Pranverës në njëmijë forma i kam thënë
pak më butësisht
apo ndër valëzimet
dhe kujtimet e hidhura…

2.

Jam një dritë shpirti
në bredhëritje
pranë lumturisë pa mua

kur nuk e pres
më buzëqeshë një fëmijë
midis lojërave të veta…

3.

Assesi të kuptoj
në cilën kohë kam kalëruar
nëpër hapësirë

i vetëm notoj nëpër dhembjet e mia

pres të dal diku në breg
e nuk e di
a të marr hijen e kësaj panjes,

kësisojit
nuk marr pjesë
nëpër ahengjet e çmendura të djajëve

qeniet kështu mendojnë
nëpër dam-dumet e majmunëve…

4.

Pyes veten
a jam në Zvicër apo dikund tjetër

gjuha ime shetitë nëpër mileniume
e flitet shqip edhe në Alaskë

askush nuk e pranon
dhuntinë e Zotit.

5.

Atëherë
jam pjesë e zhdukur e qenies
nëpër fjalorët e dhumshëm të Lubisë

por mbetem gjallë
e nuk më logarisin si të tillë
se fytyrë gënjeshtare nuk pranoj,

bota le të dridhet
të vdekjes nëpër fjalë!…

Pfäffikon, 20.08.2020

BUZËQESHJA E NGRIRË

1.

Buzëqeshja
është e tharrë
mbi buzë

e buzët e plasaritura
nga dhembjet

dhembja i ka bjerrur
të gjitha qelizat
e qenies

deri në majën
e flokut të trishtë…

2.

Gënjeshtrat
janë pa fund
të atyre që mjeshtri
i kanë dredhitë,

kthejnë kokën e botës
nga ana e kundërt,

i miri
i paska të gjitha fajet,

e drejta
mezi lëvizë
nga barra e shekujve

i pat e nuk i pat
të merituara
ngarkuar mbi kurriz…

3.

E vërteta
është çmendur

kot lëvizë
nëpër bjerrina,

ajo fatin
para syve
e ka të ngrirë
në pikëpyetje!

4.

Krimet
nuk duhet kërkuar në Kosovë
por nëpër Serbi

dhelprat e Shumadisë
e ujqërit e bardhë të Siberisë
atje e kanë jatakun,

ngjyrat
nuk luajnë ndonjë rol-

kthetrat e tyre
ngërthejnë kohën!

5.

Kot luftuam
e kemi vrarë veten,

kurorat e lirisë
ia vjerrim armikut,

atij
që na ka djegur zemrën
e shkrumuar trupin
në hi

nëpër ecejakut e askushit,

e ne
i ndihmojmë
duke ia hapur udhën
nëpër kufomat tona

deri në fron të burrërisë!…

6.

Tani
me çka paskemi
të krenohemi
para të nesërmes-

buzëqeshja na është ngrirë
në fjalët e bjerura
të dhembjes!

Pfäffikon,
me 6.11.2020

TRISHTIMI I KËNGËS

1.

I shpenzova
sa vite për Liri

e Lirisë
ia kanë mbyllur shtigjet
me plehun e murrizave të shëmtisë
mu para shtëpisë.

2.

Kudo e nxjerrin
ndërgjegjen në shitje
me shpërlarjen e fjalorëve të turpit

vrapojnë para meje
të të kapin armiqtë tanë
dhe me butësinë e qengjave
ta puthin në prapanicë,

kështu, çdo herë
i vetmuar mbetem
nëpër pritë…

3.

I habitur
vrapoj nëpër kohë
të bëj dy miq
me atë qëllim të shenjtë

e t`ia japim hakun
atyre që na e ç`njerëzuan
L i r i n ë.

4.

Vie koha
prej shtëpisë të më nxjerrin
e pa truall të vdekjes
të më lënë,

i ndëgjojnë vetëm
ata që shiten
si liberatorë,

veshin rrobat
e lajkatarëve të mëdhenj
vetëm për të pasur
meritën
e kohës së re…

5.

Ah, bota
as ajo nuk më pranon
për të shenjtë

sado që i them
se nuk mund të më lëvizin
nga biruca e dhembjes

ata, djalin ma dënojnë
me dhunë “demokratike”

e nuk pushojnë
të lëvizin gjeneratat
prej sinonimeve të Lirisë!…

6.

Në fund
kënga trishtohet

i hedhë të gjitha figurat
prej qenies së besimit,

malit të lotëve
ngjitet përpjetë!

Hurden/SZ
14.11.2020

RRESHKA E DHEMBJEVE TË MIA

1.

As nuk të afrohet
lumturia
e nuk të përqafon gëzimi,

askund për qetësinë
nuk të mbetet vend
edhe kur ke ikur
nga vetvetja
në hapësirat e pambarim,

e trishtimi
plotësisht të afrohet
edhe në paskajshmëri,

prore të teshë
etja e pashuar e Lirisë.

2.

Papriturazi
të del zemra përpara
me ulurimat e mëdha
të shpirtit

thua se të pëlcet
nga dashuria,

e kujt t`i thuash
dy fjalë të lotëve
kur pranë u qëndron
shpirti dhelparak,

të çiltërta fjalët tuaja
dikush
të çmendura i quan.

3.

Kështu
bishat e dhembjes
të kafshojnë
në çdo çast
kudo e në çdo anë,

plagët
i ke të pashëruara

e të shtohet
edhe nga një dhembje
më shumë,

pehlini i tyre
të është bërë
rreshkë e trishtë jete!

E VËRTETA E SHEKUJVE

1.

Sikur ta dinit
shkakun e interesimit tuaj
që e ndien
nëpër duart e shpejta
të kohëve,

dhembjeve të fëmijërisë
keni kaluar
deri në kthetrat elektronike
të mileniumeve.

2.

Vonë e keni mësuar
çështjen e piramidave të energjisë,

sikur t`i njihnit
më përpikërisht

atëherë
do të merrnit vesh
më të papriturat,

për shembull
do t`u kishte pëshpëritur
Nikolla Teslla
shqip e jo serbisht

mendimet tuaja
janë urat midis shekujve
pa të cilat
asgjë nuk do të ishte
mu kështu
në glob

e ju duket
sikur çdo gjë u ka rrjedhur
drejtë e nëpër periudha

me gjuhën e panjohur
të materies.

3.

Ju e dini
çka përbijnë sytë tuaj
të njohin
të panjohurat e viteve

e ca thonë
se nuk keni logjikë të fortë
sa të dini
si aktivizohet syri i tretë

për të parë
vehten tuaj
e për ta shpëtuar
nga vrasjet elektronike.

4.

Djalli modern
është i përbërë
prej pjesëve më të imta të atomeve

për diobtrinë e syve
nuk futet pamja e paqëndrueshme
e të padukshmes

kurdoherë
mbetet diçka ireale
apo metafizike,

djajtë u shtyjnë
që të quheni me emra të rrejshëm
e të vriteni
nëpër gardat e pasakta

udhëheqeni më tutje
në intuiten mashtruese

dhe i përkrahni
pa fund e pa skaj
zotrat e rrejshëm…

5.

Të ndalemi pak
a doni të shkatërroni veten tuaj
të eksplodoni
në miliona thërmija të imta

të jepni shpirt
pas secilit mendim
nëpër vite,

por mos harroni
se po jetoni në botën e rrejshme
e jeni vetëm
fluskë e energjive!

SISTEMI I FJALËS

1.

Secili njeri
e ka sistemin e vet
të njohë
të vërtetën

e vërteta pjesëtohet
në njëmijë forma

sa vet njeriu.

2.

Secila kohë
e ka sistemin e vet
në të cilën ndahet
nëpër dekada

e dekada pjesëtohet
në dhjetra vite
për ta matur
n j e r ë z o r e n.

3.

Secila periudhë
e ka prapë sistemin tjetër
në miliona sisteme formash

forma lëviz nëpër mileniume
për të shpjeguar
pse është krijuar
Njeriu.

4.

Njeriu dallon nga forma
e formën e merr
më miliona mënyra
të ndryshme

fjala vie te fundi
e fundi kthehet në fillim
për të pasur
domethënie.

5.

Tani
kjo që keni në duar
është formë e persiatjes

dhe çdo gjë që thuhet
e që ju vet e gjëni
do t`i ngjajë të drejtës!

Pfäffikon,
04.11.2020

DISA SHËNIME BIOGRAFIKE
PËR AUTORIN DHE VEPRAT

Brahim Ibish Avdyli është i lindur më 5.9.1960, në fshatin Morinë, Komuna e Gjakovës, Republika e Kosovës dhe i takon plejadës së shkrimtarëve të fundviteve shtatëdhjetë dhe të fillimviteve tetëdhjetë të shekullit të kaluar (XX).

Që në vitet e hershme të rinisë u dha pas dy prirjeve: pas artit të fjalës dhe pas lëvizjes konspirative për lirinë dhe bashkimin e kombit shqiptar. Ai merret paralelisht me shkrime shkencore, gazetar e publicist, krahas krijimtarisë letrare (prozë, poezi, dramë, etj.)…

Katër klasat e para të shkollës fillore “Ganimete Terbeshi” i ka kryer në Morinë të Gjakovës dhe katër klasat e tjera, në fshatin Ponoshec, në kushte mjaft të rënda. Pastaj i ka vazhduar dy klasat e para të gjimnazit “Hajdar Dushi“ në Ponoshec dhe dy klasat e fundit, me rezultat të shkëlqyeshëm, në Gjakovë, duke udhëtuar këmbë apo duke banuar atje. Më 1979 është regjistruar si student me korrespondencë në Fakultetin Filologjik, të cilat i kreu në Degën e Letërsisë dhe të Gjuhës Shqipe. Pas fatkeqësisë shëndetësore, ka vazhduar t’i ndjekë studimet në Universitetin Ndërkombëtar të Strugës, në Fakultetin e Shkencave Politike – Marrëdhënie Ndërkombëtare dhe Diplomaci, të cilat i ka kryer, me qëllim të përmirësimit. Aty ka vazhduar me studimet e pas diplomës dhe e ka mbrojtur temën e magjistraturës, në tetor të vitit 2010.

Brahim Avdyli ka botuar shumë shkrime, artikuj, analiza dhe akte të tjera politiko-organizative, ndërsa gjatë viteve 1990-1995 e ka redaktuar e udhëhequr revistën gjithëshqiptare „Qëndresa“ në Zvicër, e cila është botuar me vështirësi jashtëzakonisht të mëdha financiare e politike…

Deri më sot e kanë parë dritën e botimit këto vepra:
-“Në hijen e Alpeve”, poezi, Rilindja, Prishtinë, 1983;
-“Buka e kuqe”, poemë, Atdheu, Cyrih, 1990;
-“Kur zgjohet Dodona”, poezi, Rilindja, Prishtinë, 1992;
-“Pasqyrë e përgjakur”, poezi, Marin Barleti, Tiranë, 1994;
-“Klithje nga fundi i ferrit”, poezi, Onufri, Tiranë, 1997;
-“Gjuha e dheut tim”, poezi, Albin, Tiranë, 1999;
-“Klithje nga fundi i ferrit”, botim i dytë, Jeta e Re, Prishtinë, 2000;
-“Baraspesha e humbur”, poezi, Qëndresa, Gjakovë, 2003;
-“Vragat e një kohe”, prozë, Faik Konica, Prishtinë, 2005;
-“Lëvozhga e vdekjes”, prozë, Faik Konica, Prishtinë, 2007;
-“Stelele Veşniciei /Yjet e Përjetësisë”, Poezie albaneză, din Kosova, BKSH të Rumanisë, Bukuresht, 2008;
-“Zogu i këngës”, poezi të zgjedhura, SHB “Pjetër Bogdani”, Has, 2009;
-“Mërgata shqiptare e Zvicrës dhe roli i saj”, politikë e publicistikë, Brezi `81, Prishtinë, 2011;
-“Qielli i paprekur”, poezi, Brezi `81, Prishtinë 2012;
-“Vetëvrasja e një poeti”, dramë e kthyer nga romani me një titull tjetër, Shoqata e Intelektualëve “JAKOVA”, Gjakovë, 2013;
-“Shtegtimi i lirisë”, poezi, Faik Konica, Prishtinë 2014;
-“Torzo e shpirtit tim/Der Torso meiner Seele”, zgjedhje e poezive në shqip e gjermanisht, Amanda Edit Verlag, 2015;
– “Arena e dhembjeve”, poezi, Botimet Meshari, Prishtinë 2017.
– “Sondazhe për Kosovën dhe kufirin e saj”, vepër analitike e publicistike, Lena Grafik, Prishtinë 2019.
– “Die verrückten Pferde”, me lektur nga zvicranja Laura Shämerli dhe redaktori Dr. Naim Kryeziu, Magic Verlag, Basel 2019;
– “Muzat e vargjeve”, poezi, Botimet Meshari, Prishtinë 2020…

Janë të shumta veprat e ndryshme, të cilat janë botuara nga fushat e letërsisë, publicistika e antologjitë, shqiptare e ndërkombëtare, apo ato që e kanë brenda faqeve të veta, me punime apo me fotografi. Ato, nuk i numrojmë…

Mjaft shkrime e vepra të pabotuara i janë marrë nga policia sekrete serbe apo nga policia shqiptare dhe janë zhdukur, pa gjurmë…

Poezia e tij kryesisht është përkthyer në gjuhët italisht, gjermanisht, rumanisht dhe pak më pak në anglisht.

Brahim Ibish Avdyli është anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve të Kosovës (LSHK); i Autoreve dhe Autorëve të Zvicrës (AdS); i Akademisë Alternative Shkencore të Shqipërisë “Rrënjet Tona” dhe i disa organizatave të tjera.

 

Comments are closed.

%d bloggers like this:

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close