Figurat frymëzuese të kombit

Kur nëpër koridoret e Konferencës së Paqes në Paris, gjatë vitit 1919, Serbia dhe Greqia po lobonin për një coptim të ri të Shqipërisë, duke propaganduar se shqiptarët janë të ndarë në tri fe e s’mund të jetojnë në një shtet të përbashkët, Imzot Luigj Bumçi, kryesues i Delegacionit shqiptar në Paris, u ngrit e foli: “Katolikët shqiptarë nuk duan të jetojnë të ndamë nga bashkatdhetarët e tyre muslimanë.Na jemi vllazën prej gjaku dhe duam të jetojmë si vllazën në Shqipninë tonë të pamvarun”. Kështu ai dilte mbi urdhëresat doktrinore të besimeve fetare, për t’u bërë rojtar i fatit të kombit të tij.

Udhëtoj në Romë për ta bindur Papën që të ndikonte në prishjen e marrëveshjes Greqi-Itali për ndarjen e jugut të Shqipërisë dhe për ta informuar mbi krimet makabre që serbët po kryenin mbi shqiptarët e Kosovës pas ripushtimit të saj. Kombi mbeti për të busulla e përhershme jetësore, deri në ditën e 1 marsit të vitit 1945, kur, si pasojë e moshës së shtyrë dhe seancave të njëpasnjëshme të marrjes në pyetje nga policia komuniste, vdiç në çelën e tij në Shkodër./Blerim Latifi

 

Comments are closed.

%d bloggers like this:

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close