Pellasgët,e kaluara që i përket shqiptarve

Nëse pranojmë se edhe Pellasgët janë pjesë e lidhur e gjenetikës sonë paraardhëse ,e sipas të gjitha parametrave historike kemi të drejt ,atëhere kemi të drejt edhe kur pohojmë se shqiptarët janë origjina më e lashtë në Europë (të paktën),si pasardhës të degës iliro-pellasge.
Edhe nga autorë të ndryshëm nga bota, pellasgët paraqiten si banorë parahistorikë të asaj që quhet Greqi.Por që prania e tyre shkon përtej ,duke u nisur nga Azia e vogël ,Etruski e tutje në Sardenjë,Korsikë….
Prania e pellasgëve në këto territore lidhet edhe me praninë e vërtetë të shqiptarëve deri në shekujtë e vonë si për shembull Athina,Kreta, ku prania e elementit shqiptar mund të dëshmohet edhe nga vet emri i ujdhesës,dhe në tërë territorin që sot quhet Greqi .Por kjo lidhje dëshmohet edhe me simbolet e kultit të besimit siç janë Dodona dhe Zeusi.
Ja sa bukur na e dëshmon këtë edhe studiuesi, autori, editori dhe kritikut klasik amerikan ,Harry Thurston Peck,në “Fjalori Harpers i Antikiteteve Klasike” (Harpers Dictionary of Classical Antiquities 1898):
-Pelasgi,(Πελασγοί). Një emër që u është dhënë banorëve më të hershëm (parahistorikë) të Greqisë . Në Homer emri zbatohej tani për një popull në Azinë e Vogël që banonte afër Ilium (Il. Ii. 840), dhe tani për njerëzit që banonin në pjesë të ndryshme të Greqisë. Kështu, Argosi quhet Pellazgjik (id ii. 681), dhe perëndia e adhuruar në Dodona është Zeusi “Pellazgjik” (id. Xvi. 233). Për pellazgët flitet gjithashtu se banojnë në Kretë (Odyss. Xix. 177). Herodoti na tregon se emri më i hershëm që lindi Greqia ishte Πελασγία dhe i përshkruan një origjinë Pellazgjike disa prej popujve Grekë, si Arkadët, Athinasit, Eolët, etj. (Krh. Herodi. 146; vii. 94, Herodi). , 95; viii. 44). Ai bën një dallim të caktuar midis pellazgëve dhe helenëve, si të ndryshëm si në racë ashtu edhe në gjuhë (i. 56, 58). Tukididi pajtohet me Herodotin dhe shkon një hap më tej në identifikimin e tyre me Tirrenët. Ai gjithashtu i përmend ato ashtu siç gjenden në ishullin Lemnos, në të cilin shih artikullin Etruria, f. 625.
Studiuesit modernë, në përgjithësi, i konsiderojnë Pellasgët si një popull parahistorik, ndoshta jo-Arian në afinitetet e tyre racore, dhe ndoshta për t’u identifikuar me të njëjtën degë me Etruskët, të cilët erdhën në Greqi nga Azia në një periudhë më herët se ajo e Migrimit indo-evropian. Akoma të tjerë e përdorin emrin si përcaktimin e indo-evropianëve para kohës së ndarjes së tyre në grekë dhe italianë. Atyre zakonisht u përshkruhen kulte të caktuara fetare, të cilat në origjinë janë jo helene, siç është ai i Cabeiri (q.v.) dhe i Zeusit në Dodona; dhe gjithashtu mbetjet arkitektonike të quajtura gjerësisht ciklopike. Autoritetet antike për temën e Pellazgëve janë mbledhur nga Bruck në monografinë e tij Quae Veteres de Pelasgis Tradiderunt (1884). Shih gjithashtu Eissner, Die Alten Pelasger (Leipzig, 1825); Hesselmeyer, Die Pelasgerfrage; Flor, Zur Geschichte der Pelasger (1859); dhe artikujt Cyclopes; Hellas; Gjuhët Indo-Evropiane; Mikena.//Xhelil Arifi/janar 2021-Gjilan

 

 

Comments are closed.

%d bloggers like this:

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close