VAKUM NDJENJASH *Poezi

/Xhelil Arifi

Nuk më bërtet zani
Se s’del prej zemere
Veç po t’kshyri
Shpirti gufon
Nuk muj me t’kursy nga inati
As nuk mund të përqafoj
Por atje thellë në brendi
Diçka po digjet
Sa gati më përvëloi.
Të mërzitshme janë edhe kangët ma t’mira
Edhe urrejtja për çastet e bardha nuk mungon
Pse ?
Pyes zemrimin kur papritur më kapë për gushe
E më tundon
E nuk më zgjon
As fjetur nuk jam
E as pritja tujtje nuk shkon
Ka ngecur në egon
Që t’mirën harron
Vakum ndjenjash
Sikur asgja më nuk fillon
E as mbaron…

 

 

Comments are closed.

%d bloggers like this:

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close