Doli nga shtypi Libri i Gjet Ndojit: “Arbëri në kufijtë e mbijetesës/ ….Edhe Europa ne rrezik nga Orienti”!

#PËRMBAJTJA E LËNDËS është si me poshte:
Parathënie (Në vend të hyrjes).
PËRMBLEDHJE SHKURT:
PËRBALLJA 1500-VJEÇARE E QYTETËRIMIT ILIRO-ARBNOR ME BARBARINË ORIENTALE.
#PJESA E PARË
PROCESI I FORMIMIT DHE I ZHVILLIMIT TË ARBËRISË
Kreu I
LINDJA E ETNISË ARBANITE ( ARBËRESHE), SI VAZHDIMËSI KULTURORE E ETNOSIT ILIR.
I.1 Dy fjalë për Antikitetin deri në Mesjetën e hershme
I.2 Prejardhja dhe përhapja e emrit “arbër”.
I.3 Arbrit, pasardhësit që trashëgojnë kulturën e ilirëve. “Kultura e Komanit”.
Kreu II
PROCESI I SHTETFORMIMIT TEK ARBANITËT.
LINDJA E FORMACIONEVE SHTETËRORE TË MËDHA. PRINCIPATA E ARBËRISË DHE DESPOTATI I EPIRIT.
I. PROCESI I SHTETFORMIMIT DHE LINDJA E FISNIKËRISË FEUDALE ARBANITE.
I.1 Dobësimi i Perandorisë Bizantine krijoi terrenin e organizimit lokal të pushtetit edhe te romejtë- ilirë (shtetasit bizantinë të zonës së Ilirikut).
a-Faktorët që shkatërruan Perandorinë Bizantine dhe sistemin skllavopronar.
b-Sllavët ndryshe nga barbarët e tjerë, aty ku nguleshin e konsideronin veten si autoktonë.
I.2 Bashkësitë fshatare sllave nga njëra anë dhe arkonditë në trojet e romejve-ilirë, ishin format e para pushtetore autonomiste që lindën në Gadishullin Ilirik.
a-Bashkësitë fshatare sllave dhe fshatarizimi i gadishullit.
b-Institucioni i Arkondisë pranë Themave. Arkondia arbanite.
II. Procesi i lindjes së principatave arbnore –epirote.
II.1 Principata e Arbrit.
a-Krijimi i Principatës së parë (Arhondit) tek arbanitët.
b-Stema e panhipersevastit dhe Arhondit të madh të Principatës së Arbrit.
c-Rëndësia historike e Principatës së parë Arbnore.
II.2 Despotati i Epirit- formacioni më i madh shtetëror mesjetar tek arbanitët.
a-Rrethanat dhe kushtet e formimit të Despotatit të Epirit
b-Themelimi i Despotatit të Epirit. Qëllimi i krijimit dhe shtrirja e tij.
c-Dinastia Engjëlli me arbanitët synonin të rimerrnin fronin perandorak bizantin.
Kreu III
COPËTIMI POLITIK I DY FORMACIONEVE TË MËDHA ARBANITE. LINDJA E PRINCIPATAVE TË VOGLA TË DINASTIVE ARBNORE MESJETARE.
III.1 Familja e Skurajve
III.2 Familja e Gropajve (1273 – 1468)
III.3 Dinastia “Bua”
a. Familja e Shpatajve.
b. Familja e Zenebishëve (Zenevisëve)
III.4 Familja e Topiajve (Komnenët)
III.5 Komnen Arjaniti
III.6 Dukagjini
III.7 Familja e Balshajve
III.8 Emblema e kapitanëve Gjura, Jura
III.9 Familja Kopili, Kobili
III.10 Familja princore e Cernojeviçëve
III.11 Familja fisnike e Ëngjëjve
III.12 Blinishtët
III.13 Familja Jonima
III.14 Familja e Zahariajve
III.15 Familja e Spanëve
III.16 Familja e Dushmanëve
III.17 Familja e Kastriotëve
a-Kastriotët deri tek princi Gjon.
b-Rreth ardhjes së Gjergj Kastriotit në Krujë, origjinës dhe përkatësisë së tij fetare.
III.18 Familja e Muzakajve
III.19 Familja e Bazil Matrëngës
Kreu IV
RIBASHKIMI I PRINCIPATAVE TË VOGLA. THEMELIMI I “DESPOTATIT II TË EPIRIT” PËRBALLË DYNDJEVE OSMANE
I. Ballafaqimet e para me osmanët. Pushtimi turk i Arbërisë.
II. Themelimi i “Lidhjes së Lezhës”. Rikrijimi i Principatës së Madhe të Epirit.
II.1 Lidhja e Lezhës hodhi themelet e “Konfederatës Arbnore të Epirit”.
II.2 Nga Konfederata në Mbretërinë (Monarkinë) e Epirit.
II.3 Raporti i Gjergj Kastriotit me besimin dhe kishën.
a-Gjergj Kastrioti dhe populli i tij ishin të krishterë.
b-Edhe Gjergj Kastrioti e forcoi traditën e bashkimit të të krishterëve, ortodoksë e katolikë.
c-Gjergj Kastrioti i dhuron Manastirit të Deçanit shandanin për ndriçim.
II.4 Dështimi i kurorëzimit të Gjergj Kastriotit si Mbret i Epirit.
#PJESA E DYTË
ARBËRIA PËRBALLË GJENOCIDIT SLLAV DHE OSMAN. RRËNIMI I SAJ
Kreu V
ZBRAZJA E HAPËSIRËS ARBNORE-EPIROTE DHE KOLONIZIMI I SAJ- SYNIM STRATEGJIK I DËSHTUAR I PUSHTUESVE BARBARË.
I. Sa u ndikuan ilirët dhe më vonë arbrit, nga “dyndjet e popujve” gjatë historisë? Pasojat.
II. Barbarët bëjnë gjenocid, për të larguar popullsinë arbnore prej trojeve të saj etnike.
II.1 Emigrimi dhe shpërngulja e popullsisë arbnore (arvanite) drejt Greqisë nga presioni i pushtimeve sllave deri në kohën e pushtimit osman, gjatë shekujve XIV-XV.
II.2 Pushtimi osman në Arbëri shpërngul popullsinë vendëse duke e detyruar të emigrojë në Itali dhe Dalmaci. Vendosja e kolonëve nga Azia e Afrika në disa qytete kryesore të vendit.
a-Turqit osmanë bëjnë gjenocid në trojet arbnore mesjetare.
b-Destinacioni i emigrimit të popullsisë së pambrojtur nuk ishte Himara e Bregu Jonian, por Italia e Jugut.
c- Shpërngulja e arbëreshëve drejt Dalmacisë dhe në Italinë e Veriut.
d-Vala e pushtimit osman sjell zhdukjen e fisnikërisë dhe elitës arbnore-epirote.
e-Vendosja e kolonëve lehtësoi instalimin e regjimit të pushtetit osman në Arbëri.
Kreu VI
GJENOCIDI MBI SHQIPTARËT VAZHDOI EDHE PAS SHPALLJES SË SHTETIT TË PAVARUR SHQIPTAR MË 1912.
I. Veprimet luftarake të pushtuesve dhe të mbeturinave për zhdukjen masive të shqiptarëve.
I.1 Gjenocidi ndaj shqiptarëve, djegiet e shkatërrimi i gjithçkaje vazhdoi edhe pas vitit 1912. Largimi i shqiptarëve nga trojet e tyre etnike dhe kolonizimi i tyre vazhdon deri në ditët tona.
a. Spastrimi etnik dhe kolonizimi i trojeve etnike të shqiptarëve nga 1912 deri në vitin 1920.
b- Shpërnguljet masive të shqiptarëve nga trojet e tyre etnike që ishin nën pushtimin sllav e grek. Marrëveshja e Lozanës dhe shkëmbimi i popullsive (1920-1938).
I.2 Ndërprerja e gjenocidit mbi shqiptarët gjatë Luftës II Botërore, në vitet 1939-1945.
I.3 Gjenocidi dhe shpërnguljet masive të shqiptarëve nga trojet e tyre etnike nën pushtimin sllav e grek, rinisi pas Luftës II Botërore.
a-Vrasjet dhe spastrimi etnik në Kosovë, Maqedoni e Mal të Zi. Masakra e Tivarit.
b-Masakrat mbi popullsinë shqiptare të Çamërisë dhe spastrimi etnik i kësaj popullsie autoktone nga trojet e saj.
c- Spastrimi etnik dhe zbrazja e Kosovës prej popullsisë së saj autoktone nga ushtria dhe çetnikët serbo-sllavë në vitet 1989-1999. NATO-ja dhe UÇK çlirojnë Kosovën.
Kreu VII
ZHDUKJA E FISNIKËRISË ARBNORE –PRIORITET I PËRHERSHËM I PUSHTUESVE TË LINDJES.
VII.1 Krijimi i një fisnikërie autoktone në kushtet e vështira të sundimit osman.
VII.2 Klerikët katolikë dhe krerët e vendit mbajnë të pashuara përpjekjet për liri të shqiptarëve. Goditja e klerit të krishterë dhe e krerëve shqiptarë, nuk u ndërpre asnjëherë.
VII.3 Eleminimi i prijësve të luftës për liri në vitet 1912- 1939.
VII.4 Pushteti komunist pas Luftës II Botërore zhduk aristokracinë shqiptare.Themeluesit e pavarësisë së Shqipërisë ndëshkohen nga regjimi komunist i Enver Hoxhës.
#PJESA E TRETË
KRISHTËRIMI NË HAPËSIRËN ILIRO-ARBNORE
GODITJA E KRISHTËRIMIT NË ARBËRI SYNONTE SHUARJEN E IDEOLOGJISË DHE TË KULTURËS SONË AUTENTIKE.
Kreu VIII
ILIRËT DHE ARBANITËT E PËRHAPËN DHE E MBROJTËN KRISHTËRIMIN.
I. Roli parësor i ilirëve dhe i arbanitëve në përhapjen dhe mbrojtjen e krishtërimit në Europë.
I.1 Apostulli Pal dhe të tjerë erdhën në Iliri në përmbushje të një misioni.
I.2 Kostandini -Perandori Romak me gjak ilir ndërpreu persekutimet te të krishterët dhe dekretoi fenë e tyre si të ligjshme.
I.3 Kishat paleokristiane. Përhapja e Krishtërimit në Iliri.
a-Ndikimi i Kishës pas ndarjes së Perandorisë Romake
b-Ndërtimet e hershme të kultit kristian.
c-Vazhdimi i procesit të ndërtimit të kishave në Mesjetë ( shek. VIII-XIII):
I.4 Ndërtimi i kishave në shekujt XI-XV, mbijetesa e kishës Romane Katolike.
I.5 Kisha Katolike- institucioni përcaktues i mbijetesës së kulturës iliro- arbnore.
Kreu IX
KISHA UNIATE DHE UNIATIZMI, VEPËR E ARBANITËVE.
IX.1 Pas ndarjes (1054), vetëm tek arbrit, e njëjta kishë frekuentohej si nga katolikët dhe nga ortodoksët.
IX.2 Lënia në harresë dhe shkatërrimi i Kishës Uniate, një dëm i madh për kulturën kombëtare, por dhe për kulturën e njerëzimit.
Kreu X
SHKATËRRIMI I KISHËS TRONDITI THEMELET TONA EUROPIANE
I. Sllavët dhe grekët nëpërmjet “Kishës së tyre Ortodokse”, punojnë për asimilimin e shqiptarëve etnikë.
II. Goditja e Kishës dhe konvertimi i popullsisë në fenë islame ishte prioriteti parësor i osmanëve për shkatërrimin e Arbërisë.
II.1 Brenda “Platformës osmane” për shkatërrimin e Arbërisë, ishte shkatërrimi i Kishës Katolike.
a-Mbajtja në okupim të rreptë ushtarak.
b- Pushteti osman planifikoi dhe vendosi kolonë turko-arabë në trojet tona etnike.
c-Favorizimi i disa familjeve, sidomos ato të popullsive të njohura si luftëtarë dhe islamizimi i tyre.
d-Propaganda në favor të islamizmit në trojet tona etnike, e shoqëroi gjithë procesin gjatë “okupimit të rreptë” (1468-1600), por dhe më vonë deri në shek.XX.
III. Në periudhën e “okupimit të rreptë”, kishat, veçanërisht në qytete kthehen në xhami.
Kreu XI
STEFANO GASPARI (SHTJEFËN GASPRI) HEDH DRITË MBI GODITJEN SHKATËRRIMTARE TË KRISHTËRIMIT NGA TURQIT OSMANË.
XI.1 “Relacioni” i Stefano Gasparit ndriçon historinë e katolicizmit deri në fund të shek.XVII në 7 dioqezat e Arbërisë.
Kreu XII
REZULTATET E SHKATËRRIMIT TË KISHAVE NË “ARBËRINË E MBETUR” DHE KONVERTIMI NË FENË ISLAME DERI NË FILLIM TË SHEK.XVIII.
I. Hartimi i tabelave për 7 dioqezat.
I.1 Dioqeza e PULTIT
I.2 Dioqeza e SHKODRËS
I.3 Dioqeza (Ipeshkëvia) e SAPËS
I.4 Ipeshkëvia (Dioqeza) e LEZHËS
I.5 Dioqeza e DURRËSIT
I.6 Dioqeza e SHKUPIT
I.7 Dioqeza e TIVARIT
Kreu XIII
FRONTI KUNDËR “KISHËS ARBNORE” NGA SHEKULLI XVIII, DERI NË DITËT TONA.
I. Gjatë shekullit XVIII e deri në vitin 1912.
I.1 Në shek.XVIII-XX edhe “shqiptarët muhamedanë” mbrojnë kishën dhe krishtërimin.
I.2 Bushatlinjtë pro malësorëve katolikë.
I.3 Ali Pasha, sundimtari i Janinës kundër krishtërimit.
II. Po “shqiptarët” pas Pavarësisë, pse kundër Kishës Katolike?
III. Vatikani, përkushtohet fort pas viteve 1990, për rikthimin e besimit dhe të shpresës te shqiptarët e nëpërkëmbur.
IV. Nëpërmjet restaurimit po “greqizohen”, duke fshirë elementet identitare te monumente unike të trashëgimisë sonë kombëtare (kishat uniate).
IV. 1 Kisha në Manastirin e Mesopotamit.
IV. 2 Manastiri i Shën Mërisë në Peshkëpi (Gjirokastër).
IV.3 Kisha e Shën Thanasit në Dhërmi.
IV. 4 Restaurimi i Kishës në Manastirin e Shën Mërisë në Zvërnec.
IV. 5 Kisha e Shën Mërisë në Labovën e Kryqit, dhuratë e Justinianit, në shek. VI.
IV. 6 Kisha e Shën Mërisë në Apoloni. Restaurimi ndryshon “fytyrën e saj”.
IV. 7 Restaurimi i Kishës në Manastirin e Shën Gjon Vladimirit (Elbasan).
IV. 8 Kisha të tjera mbi të cilat veprohet për t’i tjetërsuar (Kishat e Pejës, e Shën Gjergjit, Shën Martinit, në Butrint, Kisha e Ciflikut (Konispol etj.).
PJESA E KATËRT
TRASHËGIMIA KULTURORE EUROPIANE E SHQIPTARËVE, HISTORIKISHT E RREZIKUAR
Kreu XIV
MBYTJA DHE SHKATËRRIMI I DURRËSIT.
I. Historia dhe fazat e ndërtimit të Durrësit.
I.1 Kushtet e formimit të qytetit antik.
I.2 Themelimi i Dyrrahut dhe zhvillimi arkitekturor i tij.
II. Barbarët “kishin arsye” të shkatërronin Durrësin, po natyra pse ishte kaq e pamëshirshme ndaj qytetit antik?
II.1 Natyra kundër Dyrrahut.
II.2 Dyndjet barbare.
II.3 Pushtimi osman i Durrësit (viti 1501).
II.4 Pas Pavarësisë (1912 – deri në ditët tona).
Kreu XV
SHKATËRRIMI DHE RRËNIMI I KËSHTJELLAVE DHE I KULLAVE SHUAN HISTORINË TONË
I. Historia e ndërtimit të kullave në trojet iliro-arbnore nga shek. XV deri në fillim të shekullit XX.
II. Rrethanat historike të mbijetesës së kullave- banesave të fortifikuara në hapësirën shqiptare të Ballkanit Perëndimor.
III. Prezenca e kullave gjatë sundimit osman në trojet etnike shqiptare.
III.1 Zona Veri-Perëndimore:
III.2 Kullat e Dukagjinit:
III.3 Kullat e “Zonës Qendrore të Arbrit”
III.4 Kullat e Çermenikës, të Gorës, Shpatit, Elbasanit, Dumresë.
III.5 Kullat e Labërisë
III.6 Kullat në zonën jo labe të Toskërisë.
IV- Bashkë me shkatërrimin e shembjen e kullave fshihet (shuhet) një histori e madhe shqiptare.
Kreu XVI
HUMBJA GJATË DHE PAS ZBULIMEVE ARKEOLOGJIKE E OBJEKTEVE TË TRASHËGIMISË KULTURORE TË SHQIPTARËVE.
I. Humbja e Kryqit të Shën Mërisë së Labovës, humbje e objektit me rëndësi në trashëgiminë kulturore të shqiptarëve, por dhe të gjithë njerëzimit.
II. Fshirja, vjedhjet, apo lënia në harresë e elementeve identitare të objekteve, i shërben shuarjes së identitetit europian të shqiptarëve.
II.1 Gjatë restaurimit dhe rindërtimit të Kështjellës dhe të Muzeut Kombëtar “Gjergj Kastrioti” në Krujë “u harruan” objektet që përfaqësonin “frymën e shenjtë”.
III. Në emër të zbulimit të objekteve të kultit, ndërhyhet për të shuar historinë.
KREU XVII
ENVER HOXHA I DHUROI NIKITA HRUSHOVIT SHPATËN E ARGJENDTË TË BIB DODËS.
I. Nderimi nga Papa i Romës i Kapidanit, bëri që Mirdita me Bib Dodën të merreshin vesh me shtete të ndryshme si shteti me shtetin, si fuqia me fuqinë.
II. Pjesëmarrja e Mirditës në Luftën Ruso-Turke në brigjet e Detit të Zi.
III. Jehona ndërkombëtare e Mirditës dhe e Bib Dodës pas Luftës së Krimesë.
Kreu XVIII
TRASHËGIMIA KULTURORE KOMBËTARE NËNUJORE E RREZIKUAR NGA PIRATËT
I.Trashëgimia kulturore nënujore detare brenda Republikës së Shqipërisë.
II. Pasuria nënujore në Malit të Zi- pjesë e trashëgimisë kombëtare edhe e shqiptarëve.
Kreu XIX
ARKIVAT DHE FONDI KOMBËTAR ARKIVOR NUK E KANË ARBËRINË
I. Rrjeti dhe Fondi Kombëtar Arkivor i Shqipërisë.
II. Cilat janë mangësitë dhe sa janë rrezikuar këto fonde dokumentare arkivore?
II.1 Pse mungon Arbëria në arkivat shqiptare (arkivat e Shqipërisë, të Kosovës dhe të Maqedonisë) ?
II.2 A ka dhe ku mund të jenë dokumentet që flasin për Arbërinë, familjet princore dhe lidhja e tyre me krishtërimin, që bënë historinë e saj?
Kreu XX
HISTORIA E ARBËRISË EDHE PSE NUK GJENDET NË ARKIVAT SHQIPTARE, GJENDET NË ARKIVAT E HUAJA
I. Marrëdhëniet me arkivat e huaja- objektiv prioritar për arkivat shqiptare gjatë viteve 2013-2016.
I.1 Bashkëpunimi me arkivat e Hungarisë.
I.2 Bashkëpunimi me arkivat e Malit të Zi
I.3 Marrëdhëniet me arkivat shtetërore të Maqedonisë.
I.4 Përpjekjet për bashkëpunim me arkivat e Vatikanit.
I.5 Bashkëpunimi me arkivat e Serbisë.
I.6 Është domosdoshmëri bashkëpunimi me arkivat e Kroacisë.
I.7 Marrëdhëniet me Arkivin Shtetëror të Bullgarisë.
I.8 Me Arkivin Shtetëror të Rumanisë.
I.9 Marrëdhëniet me arkivat e Rusisë.
I.10 Marrëdhëniet me arkivat e Austrisë.
I.11 Marrëdhëniet me arkivat e Italisë, si: të Venedikut, Firences, Napolit, Palermos, Kozencës etj.
I.12 Marrëdhëniet me arkivat e Turqisë.
PJESA E PESTË
BALLKANI DHE SHQIPTARËT OBJEKT I PËRPLASJES QYTETËRIMORE MES “LINDJES” E “PERËNDIMIT”.
Kreu XXI
EUROPA DHE BALLAFAQIMI ME QYTETËRIMIN ORIENTAL NË FAZA DRAMATIKE.
I. Historia e luftërave mes Europës dhe vendeve të Lindjes është konteksti i përplasjes dhe i ballafaqimit mes qytetërimit oriental dhe qytetërimit europian.
I.1 Periudha e dyndjes së popujve nga shek. VI-shek. XII.
I.2 Periudha e pushtimeve arabe e osmane nga Azia (shek.VII-XX).
II. Ku ngjajnë dhe ku dallojnë dyndjet anglo-saksone e sllave nga dyndjet arabe –osmane, që pushtuan Europën?
Kreu XXII
“PUSHTIMI I BUTË” NË EUROPË DHE FILLIMI I REAGIMIT.
I. Emigracioni nga Lindja drejt Perëndimit, gjithnjë e më shumë po shfaqet si sfida më e madhe, duke vënë në pikëpyetje ekzistencën e Europës.
II. Aktet e terrorit dhe reagimi i SHBA-së dhe shteteve europiane ndaj tyre.
III. Kthimii Kishës së “Shën Sofisë” përsëri në xhami, një sinjal i fortë i cënimit të mëtejshëm të bashkëjetesës mes Lindjes e Perëndimit.
IV. Rishfaqja e nacionalizmit në Europë dhe dëmtimi e dobësimi i politikave liberale e social-demokrate.
#PJESA E GJASHTË
“40 UDHËTIMET” PËR TË KUNDRUAR “ARBËRINË E MBETUR”
Udhëtimi I
Në Mirditë
a-Sot në Gëziq, në zemër të “Principatës së Arbrit”.
b-Drejt Malit të Shenjtë në Orosh.
Udhëtimi II
Në Rubik dhe në Bukël
a-Sot në Blinisht të Mirditës, për në Bukël.
b-Në Rubik
Udhëtimi III
Te Delta e Matit
a-Kisha e Shën Barbullës në Pllanë.
b-Shufadaja.
Udhëtimi IV
a-Drejt Kalasë dhe Kishës së Shëna Ndojt në Rodon.
b-Në Bizë të Ishmit.
Udhëtimi V
a-Në Balldre.
b-Në zonat e tjera përret Lezhës
Udhëtimi VI
Sot në Kështjellën- Qytet të Lezhës.
Udhëtimi VII
Një udhëtim nga Prelli deri në Kalanë e Stelushit të Matit.
Udhëtimi VIII
Drejt Kryemates e Petralbës (Guri i Bardhë).
a-Në Suç.
b-Në Klos – Petralbë (Krye-Mate)
Udhëtimi IX
Në Skurrie në Bendë, në verilindje të Tiranës
Udhëtimi X
Përsëri në Skurrie, në trevën e Tomadhesë –Shëngjergj.
Udhëtimi XI
Në Tiranë dhe rreth saj
a-Mozaiku dhe fragmentet e mureve në Tiranë, dëshmi se Tirana është antike.
b-Stelat romake të Baldushkut, dëshmi antike për Tiranën.
Udhëtimi XII
Në Petrelë e Presqop.
Udhëtimi XIII
Në Çermenikë.
Udhëtimi XIV
Nga “Kremate”, drejt Dibrës.
Udhëtimi XV
Organizimi i një ekspedite në Lurë, Reç e Kolesjan.
Udhëtimi XVI
Drejt Shkodrës- Kryeqendrës së Ilirisë e të botës arbnore.
1-Nëpër qytet…
a- Kalaja e Rozafës.
b-Në Muzeun e qytetit.
c-Selia e “Shoqërisë Bashkimi” e Shkodrës.
2-Nga Shkodra (Mali i Shën Markut), në Tuz.
Udhëtimi XVII
Përsëri në Hot e në Tuz.
a-Drejt Hotit.
b-Në Tuz, në gusht 2015 në një konferencë.
Udhëtimi XVIII
Ana e Malit-Shas-Tivar e Budva-Ulqin.
Udhëtimi XIX
Drejt Drishtit dhe Kështjellës së Spanëve në Boks të Pultit.
a-Drishti (Drivastum)
b- Kështjella e Spanëve (Shpanëve).
Udhëtimi XX
Dy ditë drejt Drinit
a-Nga Deja e Sarda Mesjetare (Shurdhahu), në Dalmacie.
b-Nga “Shpella e Kaurrit” (Shpella e Murgjëve).
c-Berisha e Iballa.
d-Blini i Gurit të Lekës në Shosh të Dukagjinit.
Udhëtimi XXI
Në Tropojën iliro-arbnore, deri në Gjakovë.
a-Nëpër Krasniqe, nga B. Curri deri në Kështjellën e Lekës.
b-Kalaja ilire e Rosujës
Udhëtimi XXII
Në Kosovë
a-Në Zym të Hasit (Kosovë).
b-Në Prishtinë, deri në Zllakuqan
Udhëtimi XXIII
Në Dardaninë Iliriane, nga Nishi në Shkup.
a-Në Shkup
b-Justiniana Prima-Nish-Preshevë.
Udhëtimi XXIV
Përsëri në Dardaninë Iliriane, nga Struga në Manastir (Heraklea).
a-Dibër-Ohër
b- Nga Struga, drejt Manastirit dhe qytetit antik Heraklea.
Udhëtimi XXV
Drejt Pogradecit.
Udhëtimi XXVI
Në Elbasan
a-Kisha e Shën Gjon Vladimirit.
b-Në Shpatin uniatist, por dhe kriptokristian.
Udhëtimi XXVII
Në Lushnjë, në vendin e Muzakajve, për pak kohë edhe të Balshajve.
a-Kisha e Shën Marisë.
Udhëtimi XXVIII
Një udhëtim drejt Beratit, deri në Voskopojë e Devoll.
Udhëtimi XXIX
Në Mallakastër.
1-Në Çorrush e Poçem të Mallakastrës.
2-Pas gati 2 vitesh sot, prapë në Mallakastër.
a-Në Kështjellën pellazgo-ilire të Nikaesë në Klos.
b-Bylisi në Hekal, Mallakastër.
Udhëtimi XXX
Sot në Labëri- në themele të trojeve arbnore-epirote.
Udhëtimi XXXI
Sot drejt “Arbërisë Joniane”
Udhëtimi XXXII
Sot në Drianopojë: nga Melani rrëzë Buretos e deri në Kardhiq e Fushëbardhë.
Udhëtimi XXXIII
Për dy ditë intinerari: Zvërnec-Dhërmi -Vuno-Mesopotam-Peshkëpi-Gjirokastër.
Udhëtimi XXXIV
Në juglindje, nga Kolonja, deri në Konicë, Janinë, Dodonë dhe në Artë.
“UDHËTIMI NËPËR ARBËRI” JASHTË SHQIPËRISË ETNIKE.
Udhëtimi XXXV
*Në Arbaninë Dalmatine (Arbanasit).
Udhëtimi XXXVI
-Drejt Arbërisë Italike të Jugut (Kalabri, Bazilikata dhe Siçili).
Udhëtimi XXXVII
Në Arvaninë (Arbërinë), brenda Greqisë.
“TAKIME PËR GJERGJ KASTRIOTIN SKËNDERBEUN”.
Udhëtimi XXXVIII
Në Muzeun Kombëtar “Gjergj Kastrioti Skënderbeu” në Krujë.
Udhëtimi XXXIX
*Gjergj Kastrioti -Skënderbeu mbledh tek “Info-Kulla e Marjana Graf” në Rubik, “trashëgimtarët më besnikë të tij”, mirditasit.
Udhëtimi XXXX
Nga Domgjoni në Perlat-Kthellë, për të parë bustin e Gjergj Kastriotit në hyrjen e kullës së av. Alfred Dukës.
A duhet dhe a mundet ta kemi “Muzeun Kombëtar të Arbërisë”?
NË VEND TË EPILOGUT
Një “komunikim me Arbërinë”!

Comments are closed.

%d bloggers like this:

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close